27. Międzynarodowe Biennale Plakatu w Warszawie 2021

27. Międzynarodowe Biennale Plakatu w Warszawie

Międzynarodowe Biennale Plakatu w Warszawie to najstarsze i jedno z najbardziej znaczących na świecie wydarzeń artystycznych dedykowanych wyłącznie plakatowi, dla dużej części światowego środowiska plakacistów – niezmiennie najważniejsze. 

Międzynarodowe Biennale Plakatu w Warszawie – OLIMPIADA PLAKATU!

6 czerwca 1966 roku w gmachu Zachęty – Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych (dziś Narodowej Galerii Sztuki) miała miejsce inauguracja MBP w Warszawie. W 1994 imprezę przeniesiono z Zachęty do Muzeum Plakatu w Wilanowie, które – jako oddział Muzeum Narodowego w Warszawie – organizowało ją do 2016 roku. Następnie Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego zadanie organizacji kolejnych edycji Biennale powierzyło ASP w Warszawie. W 2018 roku (w 26. edycji) wróciło ono zatem do miejsca, które dało siłę napędową jego powstaniu i rozwojowi, w którego orbicie ukształtowała się idea konfrontacji światowych osiągnięć w dziedzinie projektowania plakatu. ASP w Warszawie jednak mocno zaznaczała swoją obecność we wszystkich kolejnych edycjach Biennale. Odegrała niebagatelną rolę w rozwoju polskiej sztuki plakatowej, a większość reprezentantów „polskiej szkoły plakatu” to byli jej wykładowcy i absolwenci – animatorem Biennale i wieloletnim jego organizatorem był prof. Józef Mroszczak, jednoznacznie kojarzony jest z tą imprezą prof. Henryk Tomaszewski. Związek Uczelni i Biennale – ścisły i nieprzerwany – wydaje się wręcz naturalny.

5 czerwca 2021 roku otwieramy wystawy Konkursu Głównego i Konkursu Tematycznego! Zapraszamy do Warszawy! Zapraszamy do ASP w Warszawie!        

27. edycja MBP w Warszawie obejmuje Konkurs Główny i Konkurs Tematyczny oraz liczne imprezy towarzyszące. Otwarcie wystaw pokonkursowych zaplanowane jest na 5 czerwca 2021 roku. Imprezy towarzyszące odbędą się zarówno w czasie trwania wystaw pokonkursowych, jak i wcześniej. Zaczynamy od międzynarodowego regulaminowego konkursu na plakat dla studentów szkół artystycznych – odbywa się on pod patronatem Polskiego Komitetu ds. UNESCO i związany jest z obchodzonym przez UNESCO Światowym Tygodniem Kompetencji Medialnych i Informacyjnych. 

Oba konkursy Biennale – K. Główny i K. Tematyczny – są otwarte. Konkurs Główny nie jest sprofilowany tematycznie, pokaże panoramę najbardziej aktualnych problemów podejmowanych przez plakacistów na świecie. Konkurs Tematyczny dotyczyć będzie problemu: „Zmieniający się świat a zdrowie” – chcemy na bieżąco reagować na zjawiska, które dotykają nas w skali globu i stanowią realne zagrożenie. 

Dowiedzmy się czegoś o nas samych i świecie, w którym żyjemy, od plakacistów!


Szymon Bojko, polski historyk i krytyk sztuki, relacjonował, że inauguracja MBP w Warszawie w 1966 roku była: wydarzeniem dającym się przyrównać do otwarcia na oścież drzwi. Zaproszeniem do niedostępnych nam światów. Bez wiz i paszportów. Bez upokorzeń z racji barier geopolitycznych. Westchnieniem wolności i miłym uczuciem równości, mimo codziennie odczuwanego cywilizacyjnego ubóstwa. Do Warszawy zjechała światowa czołówka artystów projektantów, teoretyków, wydawców, ekspertów mediów drukowanych. Poczynając od Stanów Zjednoczonych, Brazylii, Francji, Włoch, Niemiec, Anglii, Holandii, Szwajcarii, Czechosłowacji, ZSRR, a kończąc na obecności rewelacyjnej wręcz Japonii. 

Animatorem MBP i wieloletnim jego organizatorem (do 1974 roku) był związany z ASP w Warszawie prof. Józef Mroszczak, współtwórca „polskiej szkoły plakatu”. Wśród inicjatorów Biennale wymienia się Jerzego Srokowskiego, Eryka Lipińskiego, Bohdana Bocianowskiego, Jana Lenicę. 

Każda edycja MBP ściągała do Warszawy na „olimpiadę plakatu” pielgrzymki plakacistów, znawców i miłośników plakatu. Miasto zaś uznano za jego światową stolicę. Pamiętajmy, że „polska szkoła plakatu”, która w połowie lat 60. XX wieku osiągnęła apogeum swojej rozpoznawalności i popularności, wzbudzała i nadal wzbudza zachwyt na świecie – obrosła legendą. Wyznaczała standardy i zenit artystycznego sukcesu – zarówno dla tych, którzy pragnęli być jej kontynuatorami, jak i tych, którzy konfrontowali z nią swoją odmienność. Wyznaczyła swoisty etos współczesnego plakatu. Organizatorzy od początku manifestowali przekonanie, że plakat jest pełnowartościowym medium kreacji autorskiej oraz autonomiczną dyscypliną w ramach projektowania graficznego. Uczynili także MBP w Warszawie najpoważniejszym forum wymiany idei artystycznych – taki charakter zachowuje do dziś.

*

Laureaci Międzynarodowego Biennale Plakatu w Warszawie stanowią plejadę najwybitniejszych przedstawicieli projektowania graficznego na świecie, to: André François, Holger Matthies i Henryk Tomaszewski (dwukrotni triumfatorzy), Andy Warhol, Hiroshi Tanaka, Kazumasa Nagai, Hans Hillmann, Pierre Bernard, Shigeo Fukuda, Ikko Tanaka, Uwe Loesch, Milton Glaser, Paul Davis, Yūsaku Kamekura, Armando Testa, GRAPUS, Gunter Rambow, Tadanori Yokoo, Makoto Saitō, RosemarieTissi, Masuteru Aoba, Shin Matsunaga, Kijuro Yahagi, Ralph Schraivogel, U.G. Sato, Mitsuo Katsui, Andrey Logvin, Alexander Faldin, Jan Lenica, Julian Pałka, Roman Cieślewicz, Mieczysław Wasilewski, Waldemar Świerzy, Jan Sawka, Wiktor Sadowski, Jan Młodożeniec, Franciszek Starowieyski and Wiesław Rosocha.

Dla młodej generacji grafików udział w MBP jest równoznaczny z możliwością spektakularnego debiutu – otwierającego drogę do zawodowej kariery. 

Grono jurorów stanowili zagraniczni i polscy wybitni artyści, nade wszystko artyści graficy, krytycy sztuki i designu, kuratorzy sztuki współczesnej, architekci, dyrektorzy galerii, muzeów i innych instytucji kultury – niegdyś między innymi: kuratorka Museum of Modern Art w Nowym Yorku Mildred Constantine, francuski krytyk sztuki i filozof Pierre Restany, dyrektor Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Sztokholmie Pontus Hultén, dyrektor Stedelijk Museum w Amsterdamie Eduard de Wilde, wybitni graficy, Josef Müller-Brockmann i Walter Herdeg, czy słynny „malarz znaków” Robert Indiana.